Bu Ben Değilim

Maskelerin Ardındaki Gerçek: Bu Ben Değilim Filminin Konusu

Filmin kalbinde, küçük şehirlerin muhafazakar dar boğazından kaçıp İstanbul’un kaotik özgürlüğüne sığınan üç erkek var: Mustafa, Mehmet ve Yusuf. Ancak bu bir “kaçış” hikayesinden ziyade, “yanında taşıma” hikayesi. Çünkü insan nereye giderse gitsin, çocukluğunda üzerine dikilen o dar elbiseyi (toplumsal beklentileri) de beraberinde götürüyor.

İki Dünya Arasında Sıkışmış Hayatlar

Mehmet ve Yusuf, kendi çevrelerinde “örnek aile babası” olarak tanınan, muhafazakar değerlere sahip karakterler. Evlerinde eşlerine ve çocuklarına karşı kusursuz bir rol sergilerken, İstanbul’un gizli köşelerinde kendi gerçekliklerini, yani erkek sevgililerini yaşıyorlar. Mustafa ise bu denklemin en trajik noktasında duruyor; o, Mehmet’in 15 yıldır hem en yakını hem de en uzağı olan, gizli kalmaya mahkum sevgilisi.

Belgesel

⭐ 6.2

Belgesel, bu karakterlerin birer “süper kahraman” gibi gizli kimliklere bürünmelerini değil, bu durumun yarattığı psikolojik enkazı anlatıyor. Yalan söylemek zorunda kalmanın, sürekli tetikte olmanın ve en yakınlarına bile “Ben aslında bu değilim” diyememenin getirdiği o boğucu atmosfer, 92 dakika boyunca seyirciyi de içine çekiyor.

Yönetmenlerin Gözünden: Jeyan Kader Gülşen ve Zekiye Kaçak

Belgesel sinemada en zor şey, öznenin gardını düşürmesini sağlamaktır. Yönetmenler Jeyan Kader Gülşen ve Zekiye Kaçak, bu filmde sadece birer gözlemci değil, aynı zamanda güven inşa eden birer sırdaş rolündeler.

Döküdrama Tadında Bir Gerçeklik

Film, klasik bir “konuşan kafalar” belgeseli değil. Christian Feiland’ın görüntü yönetmenliğinde, İstanbul’un melankolik sokakları ve karakterlerin ev içindeki sessiz gerilimleri adeta bir kurmaca film estetiğiyle sunuluyor. Yönetmenler, karakterlerin en savunmasız anlarını yakalarken asla ajitasyona kaçmıyor. Aksine, o çıplak gerçeği tüm soğukluğuyla masaya bırakıyorlar. Bu başarıları onlara Antalya Altın Portakal ve İstanbul Film Festivali gibi prestijli platformlardan ödüller ve övgüler getirdi.

Eleştirel Bakış: Toplumun En Büyük Tiyatrosu

Peki, Bu Ben Değilim bize ne anlatıyor? Sadece üç adamın cinsel yönelimini mi, yoksa koca bir toplumun “mış gibi” yapma becerisini mi?

Espirili Bir Yorum: “Arkadaşlar, kabul edelim; hepimiz bazen ‘Bu ben değilim’ diyoruz. Mesela bayramda hiç sevmediğiniz o akrabanızın elini öperken ya da müdürünüzün berbat esprisine kahkahalarla gülerken… Ama bu filmdeki abilerimiz olayı bambaşka bir seviyeye taşımışlar. Gündüz ‘Vatan, millet, aile’ diyerek pazar alışverişi yapan Mehmet’in, akşam Mustafa’nın yanında bulduğu o huzur, aslında hepimize şu soruyu sorduruyor: Hangimiz gerçekten olduğumuz kişiyiz?

Film o kadar gerçek ki, izlerken ‘Yahu Mehmet, yapma kardeşim, yazık değil mi o kadına?’ demekle ‘Canım Mustafa, 15 yıl nasıl bekledin bu adamı?’ demek arasında mekik dokuyorsunuz. IMDb puanı 7 küsur ama bence ‘Yalan Söyleme Sanatı’ kategorisi olsaydı 10 üzerinden 11 alırdı. İzlerken hem hüzünleniyorsunuz hem de toplumun bu kadar organize bir yalanı nasıl beslediğine şaşırıp kalıyorsunuz. Kısacası; patlamış mısırınızı alın ama yanında bir doz empati ve biraz da hüzün hapı bulundurun.”

Bu Ben Değilim Filminden Unutulmaz Replikler

Karakterlerin yaşadığı dramı en iyi özetleyen o can alıcı cümleler:

• Mustafa: “Ben onun hayatında bir hayaletim. Varım ama kimse beni görmüyor. En kötüsü de, bazen ben bile kendimi göremiyorum.”

• Mehmet: “Eve girdiğimde maskemi takıyorum. Çocuklarımın babası, karımın kocası oluyorum. Kapıdan dışarı çıktığımda ise… İşte o zaman nefes alıyorum.”

• Yusuf: “Küçük şehirde kalsaydım ya ölecektim ya da bir başkası olacaktım. İstanbul’a geldim, her ikisi de oldum.”

• Mustafa: “Aşk, saklandığın yer karanlıksa seni ısıtmaz; sadece daha çok üşütür.”

Neden Bu Belgeseli İzlemelisiniz?

1. Gerçek Hikayeler: Hiçbir senaryo, hayatın kendisi kadar sert ve şaşırtıcı olamaz. Mustafa, Mehmet ve Yusuf’un cesareti takdire şayan.

2. Toplumsal Empati: Kendinizden çok farklı hayatlar yaşayan insanların iç dünyasına sızmak, dünyayı daha geniş bir perspektiften görmenizi sağlar.

3. Sanatsal Başarı: Ödüllü bir yapım olması, sinematografisinin ve kurgusunun ne kadar kaliteli olduğunun teminatı.

4. Yüzleşme: Film bittiğinde kendinize şu soruyu soracaksınız: “Ben gerçekten ben miyim, yoksa elalem ne der diye mi yaşıyorum?”