The Christophers

Sanat mı, Nakit mi? The Christophers Filminin Konusu

Filmin hikayesi, dünyaca ünlü ve bir o kadar da huysuz bir sanatçının ölümüyle başlıyor. Babalarının vefatının ardından yas tutmak yerine (ya da yas tutarken bir yandan da hesap makinesi kullanırken), Christopher kardeşler kendilerini devasa bir malikanede, yarım kalmış onlarca eserin ortasında bulurlar. Sorun şudur ki; babaları yaşarken bu eserleri tamamlamamıştır ve yarım kalmış tablolar, sanat piyasasında “bir miktar eksik” para etmektedir.

Zekice Bir Plan: Kalpazanlık Sanatı

Kardeşler, babalarının mirasını hak ettiği (!) değere kavuşturmak için etik değerlerini bir kenara bırakıp dahi bir kalpazan tutmaya karar verirler. Plan basittir: Kalpazan, babalarının fırça darbelerini taklit ederek eserleri tamamlayacak, kardeşler de bu “son başyapıtları” müzayedelerde milyon dolarlara okutacaktır. Ancak Soderbergh evreninde hiçbir plan bu kadar pürüzsüz ilerlemez. Bir yandan sanat dünyasının burnu havada eleştirmenlerini kandırmaya çalışırken, bir yandan da kendi aralarındaki bitmek bilmeyen rekabetle uğraşmak zorunda kalırlar.

DramKomedi

⭐ 7.9

Dev Kadro: Ian McKellen ve Michaela Coel Şovu

The Christophers, sadece senaryosuyla değil, birbirine hiç benzemeyen aktörleri aynı potada eritmesiyle de dikkat çekiyor.

Ian McKellen (Julian Sklar)

Sir Ian McKellen, filmde ailenin akıl hocası mı yoksa baş belası mı olduğu kestirilemeyen Julian karakterine hayat veriyor. McKellen, o vakur duruşunun altına gizlediği muzip ifadeyle, her sahnesinde “Ben bu dünyada çok kalpazan gördüm evlat” der gibi bakıyor. Onun olduğu sahnelerde filmin dram yükü artarken, kalitesi de doğru orantılı olarak yükseliyor.

Michaela Coel (Lori)

I May Destroy You ile fırtınalar estiren Michaela Coel, bu sefer ailenin en pragmatik ve keskin zekalı üyesi Lori olarak karşımızda. Coel’in ekrandaki enerjisi, Soderbergh’in hızlı kurgusuyla mükemmel bir uyum sağlıyor. Lori, kardeşlerini bir arada tutmaya çalışırken aslında en büyük vurgunu kendisi mi planlıyor? İşte filmin en büyük gizemlerinden biri bu.

James Corden ve Jessica Gunning

James Corden, filmde ailenin “başarısız ama özgüveni tavan” üyesini canlandırıyor. Corden’ın o kendine has tarzı, karakterin iticiliği ile sempatikliği arasındaki o ince çizgide başarıyla yürüyor. Jessica Gunning ise (özellikle Baby Reindeer’dan sonraki o muazzam çıkışıyla) filmde sahtekarlık zincirinin kilit isimlerinden biri olarak yer alıyor. Gunning’in performansı, filmin komedi dozunu artıran en önemli unsurlardan biri.

Soderbergh ve Ed Solomon İş Birliği: Teknik Bir Başarı

Yönetmen Steven Soderbergh, filmlerini genelde kendi görüntü yönetmenliği (Peter Andrews takma adıyla) ve kurgusuyla yönetmeyi sever. The Christophers’da da bu durum değişmiyor. 1 saat 40 dakikalık süre, Ed Solomon’un (Men in Black’in senaristi) kıvrak zekalı diyaloglarıyla su gibi akıp geçiyor.

Espirili Bir Yorum: “Soderbergh abimiz yine kamerayı eline almış, muhtemelen bir iPhone veya çok gizli bir dijital fırçayla çekmiş filmi. Adam o kadar hızlı film çekiyor ki, biz bu yazıyı yazarken muhtemelen devam filminin kurgusunu bitirmiş, üçüncüsünün de oyuncu seçmelerine başlamıştır. James Corden’ı bir sanat filminde görmek, bir pizzanın üzerine ananas koymak gibi; başta ‘ne alaka?’ diyorsunuz ama ısırınca (yani izleyince) tadı damağınızda kalıyor. Ian McKellen ise sanki sanatçı değil de, Gandalf emekli olmuş ve gizli bir tablo işine girmiş gibi bir hava katmış filme. Şahsen ben, filmdeki o kalpazanın yerinde olsam, babanın tablolarını tamamlamak yerine kardeşlerin birbirini yemesini çizerdim, daha çok para ederdi!”

Eleştirel Bakış: Orijinal mi, Sahte mi?

The Christophers, aslında izleyiciye “Orijinallik nedir?” sorusunu sorduruyor. Eğer bir eserin fırça darbesi aynıysa, duygusu aynıysa ama imzası sonradan atılmışsa, o eser yine de sanat mıdır? Film, sanat piyasasının aslında ne kadar büyük bir “illüzyon” olduğunu hiciv dolu bir dille eleştiriyor. Komedi unsurları James Corden ve Jessica Gunning üzerinden yürürken, dramatik yapı Ian McKellen ve Michaela Coel’in omuzlarında yükseliyor. Soderbergh’in meşhur “soyguncular topluluğu” (Ocean’s Eleven tarzı) havası, burada bir sanat galerisine taşınmış durumda.

The Christophers’dan Akılda Kalan Replikler

• Julian (Ian McKellen): “Sanat, yalanın en pahalı halidir. Eğer bir yalanı yeterince güzel anlatırsanız, ona başyapıt derler.”

• Lori (Michaela Coel): “Babam bu tabloyu bitirmemişti çünkü bitmiş bir şeyin değeri sınırlıdır. Ama yarım kalmış bir umut? İşte o paha biçilemez.”

• James Corden (Karakter): “Ben kalpazan tutmadım, babamın vasiyetini estetik olarak restore ettirdim. Aradaki fark hapse girip girmeyeceğimizi belirler.”

• Kalpazan: “Fırçayı babanız gibi tutabilirim ama onun kadar nefret dolu bakamam. Orijinal olması için tabloya biraz da hayal kırıklığı eklemem lazım.”

Neden İzlemelisiniz?

1. Hızlı Tempo: 100 dakikalık süresiyle asla sıkmıyor, Soderbergh’in dinamik kurgusu sizi içine çekiyor.

2. Zeka Dolu Diyaloglar: Ed Solomon’un kaleminden çıkan espriler, sosyal mesaj kaygısı gütmeden sizi güldürmeyi başarıyor.

3. Usta İşi Oyunculuk: Ian McKellen’ı dev ekranda izlemek her zaman bir ayrıcalıktır.

4. Sanat Dünyası Eleştirisi: Modern sanatın arkasındaki o absürt para trafiğini görmek sizi hem şaşırtacak hem de eğlendirecek.